Posiedzenie Prezydium Rady Naczelnej Krajowej Partii Emerytów i Rencistów.
19 kwietnia 2012 r obradowało Prezydium RN KPEiR, na którym podjęto ważne decyzje personalne.
- Przewodniczący KPEiR, Tomasz Mamiński, złożył z powodów osobistych, rezygnację z pełnienia swoich obowiązków,
- powinności kierowania partią powierzono dotychczasowemu Sekretarzowi Generalnemu, Tadeuszowi Staniewskiemu,
- nowym Sekretarzem Generalnym został Andrzej Pstrokoński (Warszawa),
- funkcję wiceprezesów RN powierzono Wiesławie Wysockiej (Łódź) i Andrzejowi Moskwie (Kielce).
Walczył z niesprawiedliwością i krzywdą seniorów, organizował głodówki, protesty i manifestacje. Szukał politycznego porozumienia i zrozumienia dla sprawy emerytów i rencistów.
Był posłem z mandatem zdobytym wielką liczbą głosów.
Z sejmowej trybuny domagał się godności dla seniorów, tępił krzywdę i obojętność okazywaną im przez instytucje władzy.
Teraz swoje powinności przekazuje następcom.
Członkowie tej jedynej organizacji walczącej o sprawiedliwość, uczciwość, o ludzi jesieni życia dziękują swojemu liderowi z serdecznością.
To były lata, w którym byliśmy razem.
Przed nami czas, w którym powinniśmy tak samo myśleć i działać wspólnie.
Nasza jest siła bezsilnych. Jesteśmy strażnikami narodowych wartości.
To my musimy widzieć na jesiennym niebie naszego życia gwiazdy maja.
Dziękujemy Tomaszu !
25.07.2012
Nic o nas bez nas
Życie dowodzi, że to pragnienia tak odległe od możliwości ich spełnienia, jak gwiazda z dalekiej galaktyki powiedzmy z Mgławicy Andromedy. Dlaczego tak się dzieje?
Dlaczego ci rządzący i poprzedni i zapewne następni tak bardzo nami gardzą, nie zauważają, traktują dokładnie tak, jakby nas nie było ?
Przecież muszą wiedzieć, że sami będą w swoim czasie starzy i słabi i czekający na rozumienie i zrozumienie.
Odpowiedź jest najbanalniejsza z banalnych. Oni nas się nie boją. Oni doskonale wiedzą, że nie przyjdziemy do nich po sprawiedliwość w milionowym proteście, że nasz bunt nie zburzy ich pychy i samozadowolenia.
Każda zła władza jest dyktaturą strachu. Dlaczego mieliby nas się bać ? Drżącej ręki, zamglonego wzroku, zmęczonego serca, chybotliwego oddechu ? Przecież oni jeszcze tego nie znają, jeszcze tacy nie są. Jeszcze mają na to dużo, dużo czasu. Dużo czasu na pogardę na niesprawiedliwość.
Wydawałoby się, ze demokracja powinna uczyć, wręcz wymagać społecznej już nie sprawiedliwości, ale choć minimalnej przyzwoitości. Ale nie, po stokroć nie ! Nie doświadczamy tego. A mamy w sobie olbrzymią siłę, która może zdobyć dla nas uczciwość. To mała kartka wyborcza dla każdej i każdego z nas. Mała potężna kartka mogąca zmienić ten świat.
Dlaczego więc tak się nie dzieje ? Tylko przez naszą przeklętą przyzwoitość. Tak, jak powiedzmy, w dotychczasowym życiu, gdy byliśmy potrzebni, sprawni i czynni, gdy różniliśmy się, co jest oczywiste, w spojrzeniach i pomysłach na Polskę, tak czynimy to teraz.
Jesteśmy nieustannie podzieleni. Przed urna wyborczą nie tworzymy wspólnoty, ideału, potrzeby i nazwijmy to jasno – interesu. Głosujemy na różne partie. Partie w konsekwencji niezmiernie odległe w swoich zamiarach od naszego życia. I te nasze głosy zostają w tych urnach kłamstwa. Zostają nasze nadzieje.
A przecież możemy być razem. Możemy zwyciężyć. Mamy swoją partię, Krajową Partię Emerytów i Rencistów. Gdybyśmy byli razem, tworzylibyśmy siłę lawiny ! Czy potrafimy zmienić swój świat, ten dziwny świat, w którym, jak w tej sławnej piosence jest jeszcze tyle zła ?
Red.
